Dzieci często boją się lekarzy, dlatego wizyta w gabinecie może wiązać się z dużym stresem i niepewnością „co mnie czeka”.  Zdarza się, że i rodzice nie wiedzą jak wygląda badanie okulistyczne dziecka. Czym różni się ono od badania pacjenta dorosłego, a w czym jest podobne. Okulista w kontakcie z dzieckiem jest lekarzem wyjątkowym i warto żeby dziecko wiedziało o tym wcześniej.

W trakcie badania okulistycznego dziecko  traktowane jest podmiotowo. Nie na wszystkie pytania zadawane przez lekarza są w stanie odpowiedzieć rodzice/opiekunowie, choć  zgodnie z dobrą praktyka lekarską i zgodnie z prawem muszą być obecni podczas całego badania, dlatego lekarz okulista zawsze rozmawia z dzieckiem, a odpowiedzi małego pacjenta są ważne, wiążące i mają wpływ na dalsze postępowanie.

Badanie polega na oglądaniu i nazywaniu optotypów (obrazków, liter lub cyfr) lub śledzeniu wzrokiem prezentowanych przedmiotów. Jedynym, nie w pełni komfortowym momentem, jest zakraplanie preparatów rozszerzających źrenice. Niektóre stosowane kropelki szczypią w oczy, ale szczypią bardzo krótko. Zakraplanie konieczne przy pierwszej diagnostyce wady wzroku nie musi być jednak powtarzane przy każdej wizycie kontrolnej. Po rozszerzeniu źrenic lekarz bada przedni odcinek i dno oka używając do tego urządzeń emitujących światło. Badanie to choć również niezbyt komfortowe zazwyczaj jest bardzo dobrze tolerowane przez dzieci. „Po kroplach”  często konieczne jest również powtórzenie badania refrakcji i ostateczne ustalenie wady wzroku oraz koniecznej korekcji.

Po badaniu lekarz omawia z rodzicami, oczywiście w obecności i przy aktywnym udziale małego pacjenta, tryb dalszego postępowania. W szczególności możliwe sposoby korekcji wady wzroku, stosowanie okularów lub soczewek kontaktowych, zalety i ograniczenia każdej z tych metod, ewentualną konieczność ćwiczeń wzrokowych i rytm planowanych wizyt kontrolnych. Jeżeli okaże się, że przyczyną dolegliwości nie jest wada wzroku a inne schorzenie układu wzrokowego, wtedy również szczegółowo omawiane jest rozpoznanie i proponowane przez okulistę leczenie, tryb postępowania, ewentualnie konieczność wykonania kolejnych badań lub konsultacji u innych specjalistów. W rozmowie tej lekarz wyjaśnia również wszystkie wątpliwości pacjenta i jego rodziców, odpowiada na pytania i może wręczyć dostępne  materiały edukacyjne.

Leczenie wad układu wzrokowego nie jest możliwe bez akceptacji i pełnej współpracy nawet małych pacjentów. Nie pomogą okulary, jeżeli będą zdejmowane tuż po wyjściu z domu. Nie wyleczy niedowidzenia samo zalecenie zasłaniania oka, jeżeli pacjent nie zrozumie i nie zaakceptuje takiej konieczności. Na szczęście obecnie dysponujemy wieloma możliwościami i możemy ustalić tryb postępowania akceptowany przez specjalistę, rodziców i pacjenta. 

Sztandarowym przykładem są soczewki kontaktowe, które dając równie dobrą, a czasem lepszą jakość widzenia równocześnie nie ograniczają aktywności pacjenta tak, jak zdarza się to w przypadku korekcji okularowych. Jeżeli pacjent i rodzice wyrażą zgodę na proponowane leczenie wizyta kończy się wypisaniem recept i innych zaleceń oraz ustaleniem terminu wizyty kontrolnej.

Joomla Templates - by Joomlage.com | Created by TOMP